زرد شدن پوست وافزایش بیلی روبین

بیلی روبین

کبد یکی از مهمترین ارگان‌های بدن است که آنزیم‌های مهمی از جمله بیلی روبین را می‌سازد و ترشح می‌کند.
کبد بزرگ‌ترین ارگان بدن است. وزنی بین ۱ تا ۱.۵ کیلوگرم دارد. اندازه و شکل کبد بر اساس شکل کلی بدن تغییر می‌کند برای مثال دراز و باریک یا چاق و مربعی شکل می‌شود. کبد در ربع فوقانی راست شکم درست در زیر قفسه سینه در مقابل دیافراگم قرار گرفته است و براساس اندازه آن به سمت ربع فوقانی چپ نیز گاها کشیده می‌شود.

کبد جزء معدود ارگان‌هایی است که خون‌رسانی دو گانه دارد. حدودا ۲۰ درصد جریان خون کبدی از خون اکسیژن‌دار شریان کبدی است و ۸۰ درصد مابقی از خون ورید پورت تامین می‌شود. ورید پورت حاوی خون سیاهرگی است که از معده، روده‌ها، پانکراس و طحال به کبد برمی‌گردد. این ورید سرشار از موادغذایی است.

هپاتوسیت‌ها

اکثر سلول‌های کبدی را سلول‌هایی به نام هپاتوسیت‌ها تشکیل می‌دهند. بقیه سلول‌های کبدی شامل سلول‌های کوپفر، سلول‌های ستاره‌ای، سلول‌های اندوتلیال و عروق خونی، سلول‌های مجاری صفراوی و ساختارهای حمایتی هستند.

هپاتوسیت‌ها اعمال بسیار مهم و حیاتی در راستای حفظ وضعیت و سلامت بدن انجام می‌دهند. این اعمال شامل موارد زیر هستند:
ساخت اکثر پروتئین‌های ضروری سرم (آلبومین، پروتئین‌های حامل، فاکتورهای انعقادی، بسیاری از فاکتورهای هورمونی و رشدی)
تولید صفرا و حامل‌های صفرا (اسیدهای صفراوی، کلسترول، لسیتین، فسفولیپیدها)
تنظیم موادغذایی (گلوکز، گلیکوژن،لیپیدها، کلسترول، اسیدهای آمینه)
متابولیسم و تجزیه ترکیبات لیپوفیلیک و دفع آنها از طریق صفرا یا ادرار (بیلی روبین، آنیون‌ها، کاتیون‌ها،داروها)
همان طور که می‌بینید کبد عملکردهای زیاد و پیچیده‌ای دارد. به همین دلیل ارزیابی عملکرد کبد اندکی دشوارتر از سایر ارگان‌های بدن است.
​

​

کبد جزء معدود ارگان‌هایی است که خون‌رسانی دو گانه دارد.

آزمایش سنجش عملکرد کبد

معمول‌ترین تست‌های آزمایشگاهی که برای سنجش عملکرد کبد استفاده می‌شوند شامل LFT، اندازه‌گیری سطح بیلی روبین سرم، آلبومین سرم، زمان پروترومبین (PT) است. LFT سطح سه آنزیم مهم کبدی یعنی آلکالین فسفاتاز (ALP)، آسپارتات ترنس آمیناز (AST) و آلانین ترنس آمیناز (ALT) را نشان می‌دهد. در ادامه ذکر خواهیم کرد که سطح هر کدام از این آنزیم‌ها در نوع خاصی از بیماری‌های کبدی اهمیت زیادی برای ما دارد. بیلی روبین سرم نشان‌دهنده میزان فعالیت کبد از نظر تجزیه مواد و دفع آنهاست. آلبومین سرم و تست پروترومبین نیز نشان‌دهنده میزان ساخت پروتئین توسط کبد را نشان می‌دهند به عبارتی نمایانگر میزان سنتز توسط کبد هستند.

بیلی روبین چیست؟

بیلی روبین یک پیگمان (رنگدانه) تتراپیرول (چهارحلقه‌ای) بوده که حاصل شکسته شدن هموگلوبین است. حدودا ۷۰ تا ۸۰ درصد بیلی روبین ساخته شده در روز، از شکستن هموگلوبین گلبول‌های قرمز فرسوده وپیر خون حاصل می‌شود. دو نوع بیلی روبین در بدن داریم: بیلی روبین کونژوگه و غیرگونژوگه.
پس از تخریب این سلول‌ها، هم موجود در آنها در داخل سلول‌های رتیکواندوتلیال کبد تجزیه می‌شود. زمانی که بیلی روبین با پروتئین آلبومین متصل شود به بیلی روبین غیرکونژوگه (نامحلول یا غیرمستقیم) تبدیل می‌شود. این نوع بیلی روبین همان طور که گفته شد در داخل آب نامحلول بوده و اغلب وارد خون و ادرار نمی‌شود.

زمانی که بیلی روبین از پروتئین آلبومین جدا شود تبدیل به نوع کنژوگه یا محلول یا مستقیم می‌شود. در این صورت بیلی روبین، محلول در آب خواهد بود. این نوع بیلی روبین می‌تواند وارد خون شود یا از طریق ادرار دفع شود و رنگ زرد ادرار را ایجاد کند.
​

​

صفرا مایعی است که توسط کبد ترشح می شود.

زرد شدن پوست صورت و افزایش بیلی روبین

افزایش بیلی روبین یا همان یرقان شرایطی است که در آن پوست، اسکلرا (سفیدی چشم ها) و غشاهای مخاطی به رنگ زرد درمی آیند.این رنگ زرد ناشی از سطح بالای بیلی روبین، رنگ دانه ای زرد و نارنجی است. صفرا مایعی است که توسط کبد ترشح می شود. بیلی روبین از تفکیک سلول های قرمز خون تشکیل شده است و یرقان ناشی از تجمع بیلی روبین، موادی زائد در خون است.

کبد و یا مجاری صفراوی ملتهب می توانند منجر به یرقان و یا دیگر مشکلات اساسی شود.علایمش این است که پوست و سفیدی چشم ها زرد می شوند و ادرار تیره و خارش ، خستگی، درد شکمی، کاهش وزن، استفراغ، تب و مدفوع قهوه ای روشن است. تشخیص یرقان می تواند شامل گستره ای از آزمایش ها باشد و یرقان با مدیریت علت اصلی درمان می شود.

چرا آزمایش بیلی روبین انجام می شود؟

آزمایش بیلی روبین معمولاً به عنوان بخشی از یک گروهی از آزمایش ها برای بررسی سلامت کبد شما انجام می شود.

پزشک شما ممکن است در شرایط زیر انجام آزمایش بیلی روبین را برای شما توصیه کند:

بررسی زردی – افزایش بیلی روبین می تواند باعث زرد شدن پوست و سفیدی چشم شما (زردی) شود. یکی از استفاده های متداول این آزمایش اندازه گیری میزان بیلی روبین در نوزادان است.
بررسی وجود انسداد در مجاری صفراوی کبد شما.
کمک به تشخیص یا نظارت بر پیشرفت سایر بیماری های کبدی مانند هپاتیت.
تشخیص تخریب گلبول های قرمز که در بیماری های مختلف رخ می دهد.
کمک به ارزیابی روش درمانی که برای شما صورت گرفته است.
کمک به ارزیابی سمیت داروها

برخی از آزمایشات متداول که ممکن است همزمان با آزمایش بیلی روبین انجام شود، شامل موارد زیر است:

آزمایش عملکرد کبد: گروهی از آزمایش های خون که آنزیم ها یا پروتئین های خاصی را در خون شما اندازه گیری می کنند.
آلبومین و پروتئین تام: سطح آلبومین – پروتئین ساخته شده توسط کبد – و پروتئین تام نشان می دهد که کبد شما به چه میزان پروتئین هایی را تولید می کند که بدن شما برای مبارزه با عفونت ها و انجام سایر عملکردها به آنها نیاز دارد.
شمارش کامل سلول های خونی: این آزمایش چندین مؤلفه و ویژگی خون شما را اندازه گیری می کند.
زمان پروترومبین: این آزمایش مدت زمان لخته شدن پلاسما را اندازه گیری می کند.
​

​

آزمایش بیلی روبین معمولاً به عنوان بخشی از یک گروهی از آزمایش ها برای بررسی سلامت کبد شما انجام می شود.

میزان نرمال و بحرانی Total Bilirubin

مقادیر نرمال برای کودکان / بالغین / افراد مسن

بیلی‌روبین توتال: ۰/۳-۱/۰ mg/dl
غیر مستقیم: ۰/۲-۰/۸ mg/dl
مستقیم: ۰/۱-۰/۳ mg/dl
بیلی‌روبین توتال نوزاد: ۰/۱-۱۲/۰ mg/dl
ادرار: ۰-۰/۰۲ mg/dl

مقادیر بحرانی

نوزادان: > ۱۵ mg/dl (برای جلوگیری از کرن ایکتروس باید فورا درمان شود)
بالغین: > ۱۳ mg/dl

یادآوری ۱: اگر بعد تست بیلی‌روبین، میزان بیلی‌روبین کلی را از میزان بیلی‌روبین مستقیم در خون کم کنیم، میزان بیلی‌روبین غیر مستقیم در خون به دست می‌آید. این نکته را نیز نباید فراموش کنیم که مرجع رنج نرمال در هر آزمایشگاه متغیر است و به شدت به دو فاکتور سن و جنس بستگی دارد.

یادآوری ۲: بالا بودن میزان بیلی‌روبین در نوزادان به دلیل استرس تولد طبیعی است. میزان طبیعی بیلی‌روبین غیر مستقیم ظرف ۲۴ ساعت اول تولد کمتر از ۵.۲ (mg/dL) است؛ اما بعضی از نوزادان دچار نوعی یرقان هستند و میزان بیلی‌روبین ظرف چند روز اول بعد از تولد به بیشتر از ۵ (mg/dL) می‌رسد. در این شرایط باید رسیدگی‌های پزشکی به موقع انجام شود تا وضعیت نوزاد بحرانی نشود.
معمولا در ۱۰ روز اول تولد میزان بیلی‌روبین در نوزادان نوسان بسیار زیادی دارد. لذا انجام آزمایش بیلی روبین در روز اول و سوم تولد ضرورت دارد؛ چنانچه آزمایش روز سوم روند صعودی میزان بیلی‌روبین در خون را نشان دهد، حتما باید پیگیری‌های پزشکی لازم انجام شود تا مشکلات نوزاد حاد نشود و عواقب خطرناک و بد حاصل نشود.
​

​

اگر بعد تست بیلی‌روبین، میزان بیلی‌روبین کلی را از میزان بیلی‌روبین مستقیم در خون کم کنیم، میزان بیلی‌روبین غیر مستقیم در خون به دست می‌آید.

تفسیر آزمایش Total Bilirubin

از آزمایش Bilirubin Total برای بررسی عملکرد کبد استفاده می‌شود و بخشی از بررسی بالغین مبتلا به آنمی‌های همولیتیک و نوزادان مبتلا به یرقان است. یرقان به علت تغییر رنگ بافت‌های بدن در اثر سطوح خونی بالا و غیر طبیعی بیلی‌روبین ایجاد می‌شود. این تغییر رنگ به زردی زمانی شناسایی می‌شود که بیلی‌روبین توتال سرم به میزان بالاتر از ۲/۵ mg/dl برسد. سطوح بالای بیلی‌روبین خون در نوزادان معمولا با نور درمانی بر طرف می‌شود.

افزایش بیلی‌روبین غیرکونژوگه یا بیلی‌روبین تام می‌تواند به علت آنمی همولیتیک، آنمی داسی شکل، آنمی پرنیشز (Pernicious anemia) یا در اثر واکنش به تزریق خون باشد.
افزایش بیلی‌روبین کونژوگه (بیلی روبین مستقیم) ممکن است به دلیل انسداد در مجاری صفراوی، التهاب کبد-هپاتیت، آسیب کبد، سیروز کبدی، واکنش‌های دارویی یا در اثر مصرف طولانی مدت الکل باشد.

پایین بودن سطح بیلی‌روبین، معمولا از نظر بالینی حائز اهمیت نیست.
سطح بیلی‌روبین به طور طبیعی در مردان کمی بالاتر از زنان است.
ورزش شدید می‌تواند موجب افزایش سطح بیلی‌روبین شود.

بیلی‌روبین در حالت طبیعی در ادرار یافت نمی‌شود، اما بیلی‌روبین کونژوگه محلول در آب بوده و در صورت افزایش از طریق ادرار از بدن دفع می‌شود.
وجود بیلی‌روبین کونژوگه (بیلی روبین مستقیم) در ادرار معمولا نشان دهنده انسداد مجاری صفراوی، هپاتیت یا دیگر آسیب‌های کبدی است.

علائم بیلی روبین بالا چیست؟

اگر بیلی روبین بالایی دارید، علائم شما به علت اصلی آن بستگی دارد. ممکن است بیلی روبین کمی بالا باشد و اصلاً علامتی نداشته باشید. با بیلی روبین نسبتاً بالا، ممکن است فقط زردی داشته باشید که رنگی مایل به زرد در چشم و پوست است. زردی علامت اصلی سطح بالای بیلی روبین است. سایر علائم عمومی بیماری هایی که باعث بیلی روبین بالا می شوند می توانند شامل موارد زیر باشند:

درد یا تورم شکم
لرز
تب
درد قفسه سینه
ضعف
سبکی سر
خستگی
حالت تهوع
استفراغ
ادرار غیرمعمول تیره
​

​

مرجع رنج نرمال در هر آزمایشگاه متغیر است و به شدت به دو فاکتور سن و جنس بستگی دارد.

علت بیلی روبین بالا چیست؟

داشتن بیلی روبین بالا می تواند نشانه ای از چندین بیماری باشد. پزشک علائم شما و همچنین سایر نتایج آزمایش را در نظر می گیرد تا تشخیص درستی داشته باشد.

سنگ کیسه صفرا

سنگ کیسه صفرا زمانی اتفاق می افتد که موادی مانند کلسترول یا بیلی روبین در کیسه صفرا سخت شوند. کیسه صفرا مسئول ذخیره صفرا است، صفرا مایع گوارشی است که به تجزیه چربی ها قبل از ورود به روده کمک می کند.

علائم سنگ کیسه صفرا عبارتند از:

درد در سمت راست بالای شکم یا درست زیر سینه
کمردرد بین شانه یا شانه راست
احساس بیماری
استفراغ

اگر بدن شما در حال حاضر به دلیل بیماری کبدی بیش از حد بیلی روبین تولید می کند یا اگر کبد شما کلسترول زیادی تولید می کند، ممکن است سنگ کیسه صفرا ایجاد شود. سنگ کیسه صفراهمچنین می تواند عارضه عفونت مجاری صفراوی یا یک اختلال خونی باشد. هنگامی که کیسه صفرا مسدود شده و نمی تواند به درستی تخلیه شود، بیلی روبین ایجاد می شود.

سندرم ژیلبرت

سندرم ژیلبرت یک بیماری ژنتیکی کبدی است که باعث می شود کبد بیلی روبین را به درستی پردازش نکند. این باعث می شود که بیلی روبین در جریان خون جمع شود. این وضعیت اغلب علائمی ایجاد نمی کند، اما زمانی که علائم ایجاد می کند، می توانند شامل موارد زیر باشد:

زردی
حالت تهوع
استفراغ
اسهال
ناراحتی جزئی شکم

اختلال عملکرد کبد هر شرایطی که بر عملکرد کبد تأثیر بگذارد می تواند باعث ایجاد بیلی روبین در خون شود. این نتیجه از دست رفتن عملکرد کبد برای حذف و پردازش بیلی روبین از جریان خون است.

چندین چیز می تواند بر عملکرد کبد تأثیر بگذارد، از جمله:

سیروز
سرطان کبد
اختلالات خود ایمنی درگیر کبد، مانند هپاتیت خودایمنی یا کلانژیت صفراوی اولیه

علائم شایع اختلال عملکرد کبد عبارتند از:

زردی
درد یا تورم شکم
تورم پاها یا مچ پا (ادم)
فرسودگی
حالت تهوع
استفراغ
کبودی آسان
ادرار تیره
مدفوع رنگ پریده، خونی یا سیاه رنگ
خارش پوست(تست پاپ اسمیر)

هپاتیت

هپاتیت زمانی اتفاق می افتد که کبد ملتهب می شود، که این اغلب به دلیل عفونت ویروسی است. هنگامی که کبد ملتهب می شود، نمی تواند به راحتی بیلی روبین را پردازش کند و منجر به تجمع آن در خون می شود. هپاتیت همیشه علائمی ایجاد نمی کند، اما زمانی که این علائم ایجاد می شود، می توانند شامل موارد زیر باشند:

زردی
فرسودگی
ادرار تیره
درد شکم
حالت تهوع
استفراغ
​

​

هپاتیت زمانی اتفاق می افتد که کبد ملتهب می شود، که این اغلب به دلیل عفونت ویروسی است.

التهاب مجاری صفراوی

مجاری صفراوی کبد را به کیسه صفرا و دهانه روده کوچک که دوازدهه نام دارد متصل می کند. آنها به حرکت صفرا که حاوی بیلی روبین است از کبد و کیسه صفرا به روده کمک می کنند. اگر این مجاری ملتهب یا مسدود شوند،صفرا نمی تواند به درستی تخلیه شود. این می تواند منجر به افزایش سطح بیلی روبین شود.

علائم التهاب مجرای صفراوی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

مدفوع رنگ پریده
ادرار تیره
زردی
خارش
حالت تهوع
استفراغ
کاهش وزن غیر قابل توضیح
تب

کلستاز داخل کبدی بارداری

کلستاز داخل کبدی حاملگی یک وضعیت موقتی است که می تواند در سه ماهه آخر بارداری رخ دهد. این وضعیت باعث می شود تخلیه صفرا از بدن شما کند شود یا به طور کامل متوقف شود. این امر پردازش بیلی روبین خون را برای کبد دشوارتر می کند و منجر به افزایش سطح بیلی روبین می شود.
علائم کلستاز داخل کبدی بارداری عبارتند از:(غربالگری جنین)

خارش دست و پا بدون بثورات
زردی
علائم سنگ کیسه صفرا

کم خونی همولیتیک

کم خونی همولیتیک زمانی اتفاق می افتد که سلول های خونی خیلی سریع در جریان خون تجزیه می شوند. گاهی اوقات به صورت ژنتیکی منتقل می شود، اما شرایط خودایمنی، بزرگ شدن طحال یا عفونت نیز می تواند باعث آن شود.
علائم کم خونی همولیتیک عبارتند از:

فرسودگی
مشکل در تنفس
سرگیجه
سردرد
درد شکم
درد قفسه سینه
زردی
دست یا پاهای سرد
​

​

هنگام دریافت نمونه خون، لحظه‌ای احساس درد یا نیشگون خفیف خواهید داشت.

خطرات تست بیلی روبین چیست؟(تست سلامت جنین بابل)

هنگام دریافت نمونه خون، لحظه‌ای احساس درد یا نیشگون خفیف خواهید داشت. بعد از خارج شدن سوزن، ضربان و نبض ناحیه‌ی مورد نظر را احساس خواهید کرد.

از شما خواسته می‌شود روی این قسمت را فشار دهید و چسب زخم روی آن بگذارید. اجازه دهید چسب زخم به مدت حداقل ۱۰ تا ۲۰ دقیقه روی این قسمت باقی بماند.
تا پایان روز با دستی که از آن خون گرفته شده چیز سنگین بلند نکنید.

گرفتن نمونه خون خطرات بسیار نادری، مانند موارد زیر، به دنبال دارد:

سرگیجه یا غش
هماتوم، کبودی ناشی از تجمع خون زیر پوست
عفونت، که معمولا اگر قبل از انجام آزمایش پوست تمیز شود می‌توان از این مشکل دوری کرد.
خونریزی شدید یا خونریزی به مدت طولانی که می‌تواند نشان‌دهنده‌ی یک اختلال خونی جدی‌تر باشد و باید به اطلاع پزشک برسد.

بیماری‌های تاثیر گذار بر نتیجه آزمایش Total Bilirubin

هپاتیت‌های ویروسی
سیروز ( التهاب شدید کبد)
مونونوکلئوز عفونی
واکنش به برخی داروها مانند کلروپرومازین (این دارو در درمان اختلالات روانی کاربرد دارد.)
یرقان
آنمی همولیتیک
سندروم کریگلر- نجار ( نوعی بیماری ژنتیکی نادر)
سندروم گیلبرت (نوعی بیماری ژنتیکی کبدی)
دوبین-جانسون ( نوعی اختلال مادرزادی نادر)‌

به روزرسانی : ۱۷ فروردین ۱۴۰۱

بازنشر شده از سایت آزمایشگاه پاتوبیولوژی صبا

درباره آزمایش سوزاک چه می دانید؟

سوزاک چیست؟

سوزاک یک عفونت باکتریایی شایع است که به راحتی با داروهای آنتی بیوتیکی درمان می شود. این بیماری مقاربتی بوده و اکثر مبتلایان علائمی ندارند.سوزاک یکی از شایع ترین بیماریهای مقاربتی استسوزاک – به ویژه برای نوجوانان و افراد ۲۰ – ۳۰ ساله – یک عفونت جنسی بسیار شایع است. این بیماری گاهی ” تورم پوستی” یا “قطره” نامیده می شود.

نحوه ی انتقال سوزاک

این بیماری از طریق رابطه جنسی واژنی، مقعدی و دهانی انتقال می یابد. عفونت از طریق ترشحات جنسی – مانند مایع منی (آب)، پیشآب و ترشحات واژنی – منتقل می شود. این بیماری می تواند آلت تناسلی مردانه، واژن، دهانه رحم، مقعد، مجرای ادرار، گلو و چشم را آلوده کند (اما مورد چشم نادر است). اکثر مبتلایان به سوزاک علائمی ندارند و کاملاً خوب به نظر می رسند، بنابراین حتی نمی دانند که بدان آلوده اند.

این بیماری معمولاً به راحتی با آنتی بیوتیک درمان می شود اما اگر سوزاک را زود درمان نکنید، می تواند در آینده منجر به مشکلات جدی تری در سلامتی شود. و به همین دلیل آزمایش بیماری های مقاربتی بسیار مهم است – هر چه زودتر متوجه شوید به این بیماری مبتلا هستید، سریعتر می توانید از شر آن خلاص شوید.می توانید با استفاده از کاندوم در هر بار رابطه جنسی، از ابتلا به سوزاک پیشگیری کنید.​

​

سوزاک از طریق رابطه جنسی واژنی، مقعدی و دهانی انتقال می یابد.

چرا به آزمایش سوزاک نیاز دارم؟

آزمایش سوزاک، برای تشخیص اینکه آیا به عفونت این بیماری مبتلا هستید یا خیر، استفاده می شود. گاهی اوقات، این آزمایش همراه با آزمایش کلامیدیا، که نوع دیگری از بیماری های مقاربتی (STD) است، انجام می شود. سوزاک و کلامیدیا علائم مشابهی دارند و این دو بیماری مقاربتی اغلب با هم رخ می دهند.
مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری (CDC)، انجام آزمایش سالانه سوزاک را برای تمام زنان زیر ۲۵ سال که رابطه جنسی دارند، توصیه می کند. همچنین، برای زنان سالمند تر فعال از نظر جنسی، که با عوامل خطرناک خاصی مواجه هستند، انجام این تست توصیه می شود.

عوامل خطر

عوامل خطر در مورد این بیماری، عبارت اند از:

داشتن چندین شریک جنسی
ابتلا به عفونت سوزاک قبلی
ابتلا به سایر بیماری های مقاربتی
زندگی با شریک جنسی مبتلا به STD
عدم استفاده مداوم یا صحیح از کاندوم

CDC، انجام آزمایش سالانه را برای مردانی که با زنان رابطه جنسی دارند، توصیه می کند. در صورت وجود علائم این بیماری، هم مردان و هم زنان باید آزمایش شوند.

علائم این اختلال در زنان، عبارت اند از:

درد شکم
ترشحات واژن
خونریزی بین پریود ها
درد هنگام رابطه جنسی
احساس درد هنگام ادرار کردن
​

​

سوزاک معمولاً به راحتی با آنتی بیوتیک درمان می شود.

علائم این اختلال در مردان، عبارت اند از:

تورم کیسه بیضه
احساس درد هنگام ادرار کردن
احساس درد یا حساسیت در بیضه ها
وجود ترشحات سفید، زرد یا سبز در آلت تناسلی

اگر باردار هستید، ممکن است در اوایل بارداری، نیاز باشد که آزمایش سوزاک انجام بدهید. یک زن باردار مبتلا به سوزاک، می تواند این عفونت را در حین زایمان، به نوزاد خود منتقل کند. این عارضه می تواند باعث نابینایی و بروز سایر عوارض جدی، حتی گاهی اوقات خطرناک و کشنده در نوزادان، شود.
اگر باردار هستید و به سوزاک مبتلا می باشید، می توانید با مصرف آنتی بیوتیکی که برای شما و جنین تان بی خطر است، درمان شوید.

آزمایش سوزاک به وسیله خون انجام می‌شود یا ادرار؟

آزمایش سوزاک NAAT با نمونه ادرار است. برای تست سوزاک فقط به مقدار کمی ادرار نیاز داریم.
​

​

سوزاک و کلامیدیا علائم مشابهی دارند و این دو بیماری مقاربتی اغلب با هم رخ می دهند.

چگونه باید برای آزمون آماده شوم؟(تست کرونا در بابل)

حداقل یک ساعت قبل آزمایش نباید ادرار کنید. هیچ آماده سازی دیگری لازم نیست.

در مرکز آزمایش چه انتظاری داشته باشم؟

بعد از ورود به آزمایشگاه، یک تکنسین شما را راهنمایی خواهد کرد. از شما خواسته می شود به دستشویی بروید و یک نمونه ادرار تهیه کنید. نمونه باید «first catch» باشد، یعنی ۲۰ تا ۳۰ میلی لیتر اول ادرار. قبل از تهیه نمونه ادرار، خانم ها نباید محل دفع را تمیز کنند.

روش انجام تست سوزاک

در خانم ها، نمونه ای از دهانه رحم گرفته می شود. در این روش، فرد به پشت بر روی تخت معاینه دراز می کشد و زانوها را خم می کند. پزشک از یک وسیله پلاستیکی یا فلزی به نام اسپکولوم برای باز کردن واژن استفاده می کند بنابراین دهانه رحم قابل مشاهده خواهد بود. سپس به کمک یک براش نرم نمونه ای از این ناحیه برمی دارد.(تست سلامت جنین در بابل)

در آقایان، پزشک به کمک یک سواب مجرای ادرار را باز کرده و نمونه ای تهیه می کند. در مردان و زنان، نمونه ای از نواحی مشکوک به عفونت همانند دهان یا رکتوم نیز گرفته می شود. آزمایش ادرار هم در خانم ها و هم آقایان انجام می گیرد. برخی تست های سوزاک به کمک کیت های بیماری های مقاربتی در منزل انجام می شوند؛ اگر پزشک این روش را برای تست سوزاک توصیه کند، فرد باید طبق دستورهای او عمل نماید. پزشک ممکن است تست های سایر بیماری های مقاربتی را به همراه تست سوزاک توصیه کند. این تست های شامل کلامیدیا، سیفیلیس و اچ آی وی هستند.​

​

حداقل یک ساعت قبل آزمایش نباید ادرار کنید.

چه کسانی باید آزمایش سوزاک را انجام دهند؟(سلامت جنین در بابل)

از آنجایی که بسیاری از افراد مبتلا به سوزاک علائم قابل توجهی ندارند، سازمان‌های جهانی بهداشت، غربالگری منظم سوزاک را برای برخی از نوجوانان و بزرگسالان بین ۱۵ تا ۶۵ سال توصیه می‌کنند، از جمله: زنان زیر ۲۵ سال همه زنان فعال جنسی زیر ۲۵ سال باید سالانه غربالگری سوزاک انجام دهند زنان ۲۵ سال و بالاتر زنان ۲۵ سال و بالاتر که عوامل خطر عفونت سوزاک را دارند باید سالانه غربالگری شوند زنان باردار از آنجایی که سوزاک در حین زایمان از مادر به کودک منتقل می‌شود، همه زنان باردار زیر ۲۵ سال باید آزمایش شوند.

زنان باردار ۲۵ سال و بالاتر در صورت وجود خطر ابتلا به عفونت سوزاک باید غربالگری شوند مردانی که روابط جنسی پرخطر دارند مردانی که روابط جنسی پرخطر دارند، باید سالانه یا در صورت بالا بودن خطر ابتلا به این بیماری، هر سه تا شش ماه یک بار غربالگری شوند افراد مبتلا به اچ آی وی افراد مبتلا به HIV باید حداقل سالی یک بار از نظر سوزاک غربالگری شوند توجه: غربالگری منظم برای سوزاک در مورد مردان دگرجنس‌گرا بدون علائم، به طور کلی توصیه نمی‌شود.
​

​

برخی تست ها به کمک کیت های بیماری های مقاربتی در منزل انجام می شوند.

نتایج و تفسیر آزمایش سوزاک

دریافت نتایج آزمایش سوزاک طی قرار ملاقات بعدی با پزشک، به صورت تلفنی یا از طریق گزارشات آنلاین پزشکی اعلام می‌شوند. نتیجه آزمایش NAAT ممکن است یک یا دو روز پس از تکمیل آزمایش در دسترس باشد. همچنین نتیجه آزمایش توسط کشت گنوکوک امکان دارد چند روز طول بکشد. مهم است که در مورد نتایج آزمایش با یک متخصص مراقبت‌های بهداشتی صحبت کنید. پزشک می‌تواند به شما در مدیریت خطر ابتلا به سوزاک و سایر بیماری‌های مقاربتی کمک کند و به سوالات مربوط به نتایج آزمایش پاسخ دهد.

تفسیر نتایج نتایج نهایی آزمایش سوزاک، مثبت یا منفی

اگر نتایج آزمایش برای این بیماری مثبت باشد، شروع درمان در اسرع وقت به منظور کاهش خطر عوارض سلامتی و جلوگیری از سرایت عفونت به دیگران مهم است. متخصصان مراقبت‌های بهداشتی همچنین در مورد اهمیت صحبت با شرکای جنسی که ممکن است آلوده باشند، با بیمار صحبت می‌کنند. در مورد ضرورت آزمایش مجدد پس از تکمیل درمان، با پزشک خود مشورت کنید. تفسیر نتایج نتایج نهایی آزمایش سوزاک، مثبت یا منفی گزارش می‌شود. نتیجه آزمایش مثبت که گاهی اوقات نتیجه غیرطبیعی نامیده می‌شود، نشان می‌دهد که شما به عفونت سوزاک فعال مبتلا هستید و نیاز به درمان دارید.

اگر نتیجه آزمایش شما مثبت باشد، شریک جنسی شما نیز باید مورد آزمایش قرار بگیرد و درمان شود. نتیجه آزمایش منفی به این معنی است که هیچ مدرکی مبنی بر عفونت در زمان آزمایش وجود ندارد.با توجه به نوع آزمایش، ممکن است روزها یا هفته‌ها طول بکشد تا نتیجه برای فرد مبتلا ، مثبت شود. برای همین، اگر پس از قرار گرفتن در معرض عفونت، خیلی زود آزمایش را انجام دهید، نتیجه منفی تست، وجود عفونت را رد نمی‌کند. اگر نتایج آزمایش در خانه مثبت باشد، مهم است که در اسرع وقت با پزشک خود تماس بگیرید. درمان به موقع سوزاک، خطر عوارض سلامتی را کاهش می‌دهد و به جلوگیری از انتشار عفونت به دیگران کمک می‌کند.
​

​

سازمان‌های جهانی بهداشت، غربالگری منظم را برای برخی از نوجوانان و بزرگسالان بین ۱۵ تا ۶۵ سال توصیه می‌کنند.

به روزرسانی : ۱۶ فروردین ۱۴۰۱

بازنشر شده از سایت آزمایشگاه صبا بابل

تغییر رنگ ادرار و دلیل رنگ غیر طبیعی آن

رنگ ادرار و تغییر رنگ ادرار

رنگ ادرار عادی از زرد کم رنگ تا پر رنگ است که نتیجه ی یک رنگدانه به نام اوروکروم و میزان غلظت آن در ادرار است. رنگدانه ها و ترکیبات دیگر در برخی غذاها و داروها می توانند رنگ ادرار را تغییر دهند. چغندر، انواع توت ها و لوبیا از مواد غذایی هستند که به احتمال زیاد بر روی رنگ ادرار اثر می گذارد. بسیاری از داروهای بدون نسخه و تجویزی، رنگ هایی مانند قرمز، زرد یا سبز به ادرار میدهند.
یک رنگ ادرار غیرعادی می تواند نشانه ای از بیماری باشد. به عنوان مثال، ادرار قرمز متمایل به قهوه ای یک مشخصه شناسایی پورفیری(یک اختلال نادر و ارثی از گلبول های قرمز) است.

ادرار “طبیعی” چه رنگی است؟

رنگ ادرار هر فردی در حالت طبیعی خود متفاوت است اما همه آنها باید در یک طیف زرد رنگ مشخصی قرار گیرند.
مقدار آبی که شما می نوشید در رنگ ادرار از زرد کم رنگ تا کهربایی تیره تأثیر دارد. افرادی که آب بیشتری می نوشند و آبرسانی لازم را برای بدن انجام می دهند، اغلب در مقایسه با افرادی که کمتر آب می نوشند، ادرار کم رنگ تر و رقیق تری را خواهند داشت.
در صورتی که رنگ ادرار شما خارج از این طیف زرد رنگ قرار دارد – مثلا ادرار تیره یا قهوه ای رنگ – شما باید به پزشک مراجعه نمایید. به علاوه در صورتی که رنگ ادرار شما قرمز، آبی یا سبز است باید به پزشک مراجعه کنید.​

​

رنگ ادرار عادی از زرد کم رنگ تا پر رنگ است.

علل تغییر رنگ ادرار

عوامل متعددی می توانند باعث تغییر رنگ ادرار شوند. برخی از آنها موقتی و بی خطر هستند. بعنوان مثال، مصرف برخی از داروها و مواد غذایی خاص می تواند باعث تغییر رنگ ادرار شود. این در حالی است که اگر این تغییر رنگ به دلیل عوامل دیگر باشد می تواند خطرناک‌ باشند. بعنوان مثال عفونت ها، آسیب ها و بیماری های زمینه ای از جمله عللی هستند که نیازمند درمان هستند.

تغییر رنگ ادرار نشانه چیست؟

ادرار شامل آب اضافی و مواد زائد است که کلیه‌ها از خون تصفیه می‌کنند. بسته به نسبت آب به مواد زائد، رنگ طبیعی ادرار می‌تواند از زرد کم رنگ تا کهربایی (طلایی) تیره متغیر باشد. معمولا در شرایط کم آبی (دهیدراته) رنگ ادرار به کهربایی تیره متمایل می‌شود. دقت کنید که همیشه باید ظاهر ادرار شفاف باشد. اگر برای چند روز حالت کدر یا ابری پیدا کرد، می‌توانید به وجود عفونت کلیه یا مجاری ادراری شک کنید.

جالب است بدانید که رنگدانه‌ها و سایر ترکیبات موجود در برخی از غذاها و داروها، می‌توانند رنگ ادرار شما را از زرد به رنگ دیگری تغییر دهند. به عنوان مثال، چغندر، انواع توت‌ها و لوبیا فاوا از جمله غذاهایی هستند که بیشترین تأثیر را روی تغییر رنگ طبیعی ادرار دارند. علاوه بر این، مصرف بسیاری از داروهای بدون نسخه و تجویزی نیز ممکن است به‌عنوان عارضه جانبی باعث تغییر رنگ ادرار به قرمز، زرد یا آبی مایل به سبز شود!

از نظر پزشکان، همیشه هم تغییر رنگ ادرار دلایل ساده‌ای ندارد. گاهی رنگ غیر معمول ادرار می‌تواند نشانه ابتلا به یک بیماری باشد. به عنوان مثال، اغلب مشاهده ادرار قرمز تیره یا قهوه‌ای مشخصه شناسایی اختلال پورفیری (یک اختلال نادر و ارثی گلبول‌های قرمز خون) است.
​

چه عواملی باعث تغییر رنگ ادرار می شود؟

همانگونه که پیش تر ذکر شد، رنگ ادرار شما در وهله اول با توجه به میزان آبی که شما می نوشید تعیین می شود. هنگامی که شما مقدار زیادی آب بنوشید، ادرار شما تا حدی کم رنگ می شود و تقریباً به نظر شفاف می رشد. در مقابل هرچه مقدار آب کمتری بنوشید، ادرار شما تیره تر خواهد بود.

رژیم غذایی، ویتامین ها و مواد معدنی

رژیم غذایی نیز می تواند یک عامل تغییر رنگ ادرار باشد. رنگ غذاهای طبیعی (مانند انواع توت ها و چغندرها) می تواند با رنگدانه ادرار تعامل داشته باشد و رنگ دیگری را ایجاد نماید. غذاهای سنگین فرآوری شده می توانند حاوی مقادیر زیادی رنگ مصنوعی غذایی باشند. این رنگ با رنگدانه ادرار نیز در تعامل خواهد بود.
ویتامین های گروه B مانند ریبوفلاوین (B-2) و کوبالامین (B-12) نیز معروف هستند که رنگ ادرار فلورسنت زرد-سبز را ایجاد می کنند. در صورتی که مکمل یا مولتی ویتامین مصرف می کنید، این می توانند دلیلی برای رنگ روشن ادرار شما باشد.

بتاکاروتن بیش از حد یا ویتامین C ممکن است منجر به رنگ زرد تیره یا نارنجی ادرار شود. بتاکاروتن در غذاهای زرد و نارنجی مانند هویج و سیب زمینی شیرین وجود دارند و در بدن به ویتامین A تبدیل می شوند.
علاوه بر مرکبات، ویتامین C در غذاهایی مانند گوجه فرنگی، توت فرنگی و کلم بروکلی نیز یافت می شود.
​

ورزش

اگر پس از یک تمرین ورزشی به اندازه مناسب به بدن آب نرسانید، می تواند منجر به کم آبی و ادرار تیره شود. ورزش سنگین بدون آبرسانی مناسب می تواند موجب آسیب عضلات گردد.
این امر می تواند منجر به دردهای شدید عضلانی به همراه ادرار به رنگ چای یا کوکاکولا شود. در صورتی که با این مشکل رو به رو شدید، سریعا به دنبال فوریت های پزشکی باشید.

داروها

داروهای تجویزی و داروهای بدون نسخه نیز می توانند موجب روشن یا واضح تر شدن ادرار شما شوند. این داروها شامل آنتی بیوتیک ها، ملین ها و داروهای شیمی درمانی خاصی است که برای درمان سرطان استفاده می شوند.
برای مثال، یک عارضه جانبی داروی فنازوپیریدین (پیریدیم) که برای درمان ناراحتی های مرتبط با عفونت ادراری (UTIs) استفاده می شود، رنگ نارنجی ادرار است.
سایر داروها مانند ریفامپین نیز ممکن است سبب نارنجی رنگ شدن ادرار شوند.

شرایط پزشکی

تغییر رنگ ادرار شما می تواند نشانه یک مشکل در عملکرد کلیه، کبد یا مثانه باشد. اگر ادرار شما کدر و تیره باشد یا بوی شدیدی ایجاد کند، این امکان وجود دارد که دچار عفونت مثانه یا کلیه شده باشید.
این امر به خصوص در شرایطی که علائم عفونت ها را مانند درد هنگام ادرار کردن، تب، استفراغ یا کمردرد داشته باشید صدق می کند.

بارداری

ادرار زرد روشن می تواند نشانه اولیه بارداری باشد. با این حال، هیچ مطالعه و تحقیق معتبری برای اثبات این ادعا وجود ندارد. ادرار زرد تیره
اگر ادرار تیره تر از حالت عادی شود می تواند نشان دهنده از دست دادن آب باشد. زمانی که فرد آب کافی نمی نوشد، ترکیبات موجود در ادرار غلیظ می شوند و این امر منجر به تیره تر شدن رنگ ادرار می شود.

ادرار قرمز یا صورتی رنگ

ادرار قرمز یا مایل به صورتی در موارد زیر دیده می شود:
مصرف مواد غذایی خاص نظیر چغندر قرمز، توت سیاه و ریواس
برخی داروها نظیر ریفامپین(Rifadin) ، فنازوپیریدین(Pyridium) و ملین های حاوی سنا (نوعی گیاه)
ورود خون به ادرار در اثر جراحت، انسداد مجاری ادراری، عفونت، بیماری کلیوی، پروستات بزرگ خوش خیم و یا سرطان
مسمومیت با سرب یا جیوه
آسیب شدید به عضلات

وجود خون در ادرار همواره نگران کننده است چرا که نشان دهنده بیماری جدی است و در نتیجه نیازمند توجه فوری می باشد.

ادرار نارنجی رنگ

ادرار نارنجی رنگ در اثر مصرف داروهای زیر ایجاد می شود:

ریفامپین
فنازوپیریدین
مسهل ها
سولفاسالازین (Azulfidine)
برخی داروهای شیمی درمانی

برخی بیماری ها نیز باعث نارنجی شدن رنگ ادرار می شوند. ادرار نارنجی رنگ می تواند نشان دهنده مشکلات کبد و مجاری صفراوی باشد مخصوصا زمانی که مدفوع نیز بی رنگ شده باشد. اگر برای بیماری کبدی تحت معالجه هستید و رنگ ادرار به تازگی تغییر کرده است با پزشک کلیه خود در مورد آن گفتگو کنید. گاهی مواقع نیز علت ادرار نارنجی رنگ، کمبود مایعات است.
​

ادرار آبی یا سبز

ادرار آبی یا سبز رنگ در اثر عوامل زیر بوجود می آید:

رنگ های خوراکی
رنگ های مورد استفاده در تصویربرداری از مثانه و کلیه ها(تست سلامت جنین)
برخی داروها و مکمل های خاص نظیر ایندومتاسین ، آمی تریپتیلین، پروپوفول و برخی مولتی ویتامین ها
در موارد نادر ادرار آبی یا سبز رنگ در اثر عوامل زیر بوجود می آید:
عفونت مجاری ادراری با سودوموناس آئروژینوزا
هایپرکلسمی خانوادگی خوش خیم ( یک بیماری ارثی نادر )

ادرار قهوه ای

ادرار قهوه ای رنگ در اثر علل زیر بوجود می آید:

برخی مواد غذایی خاص نظیر باقلا، صمغ ها و ریواس
بعضی داروهای خاص نظیر پریماکین، کلروکین، نیتروفورانتوئین(Macrobid)، مترونیدازول (Flagyl)، متوکاربامول(Robaxin) و مسهل های حاوی کاسکارا و سنا
برخی عفونت های مجاری ادراری و اختلالات کبدی و کلیوی
آسیب شدید به عضلات
​

​

کاهش مقدار ادرار و تغییر رنگ آن همیشه در نتیجه استفاده از غذاها و داروها نیست و ممکن است به علت بیماری از جمله عفونت ادراری و شرایط پزشکی باشد.

بوی ادرار

ادرار معمولاً داروی بوی شدیدی نیست؛ اما برخی مواد غذایی (بخصوص مارچوبه که دارای ترکیبات گوگرد بدبویی است) و نیز مکمل‌های ویتامین ب ۶ می‌توانند باعث تغییر بو شوند. در صورت کم شدن آب بدن و غلیظ شدن ادرار ممکن است بوی شدید آمونیاک احساس شود. اگر پس از ادرار بوی شدیدی را حس کردید ممکن است نشانه‌ای از عفونت مجرای، دیابت، عفونت مثانه یا بیماری‌های متابولیک باشد.

عوامل خطر تغییر رنگ ادرار

کاهش مقدار ادرار و تغییر رنگ آن همیشه در نتیجه استفاده از غذاها و داروها نیست و ممکن است به علت بیماری از جمله عفونت ادراری و شرایط پزشکی باشد.
عوامل خطری که می توانند بر رنگ ادرار تأثیر بگذارند، عبارتند از:

سن

تومورهای مثانه و کلیه، که باعث ایجاد خون در ادرار و تغییر رنگ آن می شود، در افراد مسن شایع تر است.مردان بالای ۵۰ سال گاهی به دلیل بزرگ شدن غده پروستات، دچار هماتوریا، یا خون در ادرار می شوند.

سابقه خانوادگی

سابقه خانوادگی ابتلا به بیماری یا سنگ کلیه، خطر ابتلا به این دو بیماری را افزایش می دهد.بیماری ها و سنگ کلیه می توانند باعث ایجاد خون در ادرار شوند.

پزشک چگونه علت تغییر رنگ ادرار را تشخیص می دهد؟(تست پاپ اسمیر)

پزشک احتمالا در مورد ادرار سوالاتی مطرح خواهد کرد. آنها می خواهند بدانند:

تغییر رنگ ادرار از چه زمانی آغاز شده است؟
آیا بوی غیر طبیعی احساس کرده اید؟
آیا متوجه لخته های خونی در ادرار خود شده اید؟
​

پزشک متخصص کلیه همچنین ممکن است در مورد احساس درد در هنگام دفع ادرار نیز سوال بپرسد. داروهای مصرفی از جمله دیگر مواردی هستند که پزشک در مورد آن ها سوالاتی خواهد پرسید. بسیار حائز اهمیت است که مصرف هر گونه مکمل، داروی گیاهی و یا دیگر داروهای بدون نسخه را به پزشک تان اطلاع دهید. بسته به رنگ ادرار و دیگر علایم، پزشک یک یا تعدادی آزمایش درخواست خواهد کرد. بعنوان مثال ممکن است پزشک نمونه ادرار را جمع آوری نموده و آن را از نظر عفونت و دیگر ناهنجاری ها بررسی کند.(پاپ اسمیر)

همچنین ممکن است نیاز باشد تا به منظور بررسی فعالیت کبد و کلیه نمونه خون گرفته شود. گاهی مواقع پزشک با استفاده از امواج فراصوت اقدام به سونوگرافی کلیه ها و مثانه می نماید. این روش تصویربرداری با استفاده از امواج فراصوت تصاویری از ارگان های داخلی بدن تهیه می نماید. از دیگر روش های تصویربرداری، سی تی اسکن شکم و لگن است که می تواند به شناسایی سنگ های ادراری کمک کند. روش های تصویربرداری در صورت نیاز این امکان را فراهم می کنند تا نقایص ساختاری موجود در مجاری ادراری شناسایی شوند.

به روزرسانی : ۱۵ فروردین ۱۴۰۱

بارگذاری از سایت آزمایشگاه صبا

آمبولی چربی و عوامل خطر

 آمبولی چربی

آمبولی چربی (FE) به دلیل وجود چربی در عروق است که در داخل رگ خونی قرار می گیرد و باعث انسداد جریان خون می گردد. آمبولی‌های چربی معمولاً پس از شکستگی‌ استخوان‌هایی مانند استخوان ران و لگن ایجاد می‌شوند.
در حالی که آمبولی های چربی شایع هستند و به طور کلی خود به خود برطرف می شوند، می توانند منجر به یک بیماری جدی به نام سندرم آمبولی چربی (FES) شوند FES .می تواند باعث التهاب، اختلال عملکرد چند اندام و تغییرات عصبی شود که ممکن است کشنده باشد.

آمبولی چربی چگونه ایجاد میشود؟

آمبولی چربی بیشتر در شکستگی های استخوان های بلند بخصوص ران دیده میشود. به نظر میرسد در هنگام شکستگی، قسمتی از چربی مغز استخوان بصورت ذرات و قطرات بسیار ریزی به درون جریان خون راه پیدا میکنند. این ذرات سپس از طریق جریان خون به اعضای حیاتی بدن رفته و با انسداد مسیر مویرگ های آن بافت ها موجب کاهش جریان خون بافت و اختلال در عملکرد آن میشوند. از مهمترین بافت های گرفتار در جریان آمبولی چربی، ریه است.

با انسداد مویرگ های ریه به توسط قطرات چربی و همچنین تاثیر بعضی مواد شیمیایی که از این چربی مشتق میشوند ( بر اثر هیدرولیز این چربی ها اسیدهای چرب ایجاد میشوند) بافت کیسه های هوایی ریه متورم میشود و خونریزی میکند. بدنبال آن کارکرد کیسه هوایی در جهت اکسیژن دهی به خون کاهش میابد.

نتیجه این روند کاهش میزان اکسیژن جریان خون بیمار است. در واقع بیمار خفه میشود. بافت مهم دیگری که درگیر میشود مغز است. بدنبال خونریزی در مویرگ های مغز و تورم بافت مغز، بیمار هشیاری خود را از دست داده و به کما میرود. خونریزی در مویرگ های پوست موجب دیده شدن لکه های خونریزی کوچک ( در حد چند میلیمتر) در پوست جلوی گردن و جلوی بغل و داخل پلک میشود.

قطرات چربی ذکر شده یا گلبول های چربی در جریان خون اکثر بیمارانی که دچار شکستگی استخوان های بلند میشوند دیده شده است ولی مقدار آنها معمولا آنقدر کم است که منجر به علائم بالینی و مشکل خاصی نمیشوند و فقط در تعداد معدودی از مواردیکه به علت شدت آسیب، مقدار این گلبول ها زیاد میشود علائم بالینی و مشکلات بیماری ایجاد میشوند.​

علائم سندرم آمبولی چربی

علائم FES عموماً ۱۲ تا ۷۲ ساعت پس از ترومای ظاهر می شوند.این علائم معمولاً در سراسر بدن مشهود است و عبارتند از:
– تنفس سریع و پی در پی
– تنگی نفس
– افت هوشیاری
– خواب آلودگی
– کما
– راش پتشیال؛ اغلب در ناحیه قفسه سینه، سر و گردن دیده می شود که به دلیل خونریزی زیر پوست ایجاد می شود.
– تب
– کم خونی
​

​

چربی از مغز استخوان به جریان خون نفوذ می کند.

علل سندرم آمبولی چربی

دقیقاً مشخص نیست که آمبولی چربی و FES چگونه رخ می دهد، اما انسداد مکانیکی می تواند دلیل آن باشد. ایده پشت این نظریه این است که وقتی استخوان های بزرگ می شکنند، چربی از مغز استخوان به جریان خون نفوذ می کند. این چربی لخته‌هایی (آمبولی‌های چربی) ایجاد می‌کند که جریان خون را اغلب در ریه ها مسدود می سازد. آمبولی ها همچنین التهاب گسترده ایجاد می کنند.

در حالی که از نظر تئوری این موضوع می تواند با استخوان های کوچکتر اتفاق بیفتد، استخوان های بزرگتر دارای بافت چربی بیشتری هستند که احتمال FES را بیشتر می کند. اگرچه نادر است اما FES همچنین می تواند به دلیل آسیب های بدنی دیگر، از جمله جراحی مفصل و لیپوساکشن باشد FES . می تواند زمانی رخ دهد که بافت به دلیل سوختگی آسیب دیده باشد.

تصور می شود که بدن با ترشح مواد شیمیایی که باعث تشکیل اسیدهای چرب آزاد، گلیسرول و سایر مواد می شود؛ که به نوبه خود به سلول ها و اندام ها آسیب می رساند، به آمبولی چربی پاسخ می دهد.
صرف نظر از علت آن، محققان می دانند که افراد خاصی بیشتر از دیگران در معرض خطر ابتلا به FES هستند.

عوامل خطر عبارتند از:

جنسیت(جنس مذکر)
سن بین ۲۰ تا ۳۰ سالگی
داشتن شکستگی های متعدد به خصوص در اندام تحتانی و لگن
​

​

برخی از درمان های محافظه کارانه برای شکستگی استخوان های بلند که شامل جراحی نمی شوند، احتمال بروز سندروم آمبولی چربی را افزایش می دهند.

عوامل خطر

برخی از عوامل خطر این بیماری شامل موارد زیر هستند:(سلامت جنین در بابل)

شکستگی های متعدد
شکستگی های بسته
سن پایین

برخی از درمان های محافظه کارانه برای شکستگی استخوان های بلند که شامل جراحی نمی شوند، احتمال بروز سندروم آمبولی چربی را افزایش می دهند.
از جمله درمان های محافظه کارانه شکستگی می توان به گچ گرفتن و استفاده از آتل اشاره کرد.

همچنین موارد زیر به ندرت در بروز این بیماری نقش دارند:

پانکراتیت
بیماری کبد چرب
نمونه برداری (بیوپسی) مغز استخوان
​

​

معیارهای تشخیصی خاصی برای تشخیص آمبولی چربی وجود ندارد.(آزمایش کرونا در بابل)

تشخیص

معیارهای تشخیصی خاصی برای تشخیص آمبولی چربی وجود ندارد. به همین علت پزشکان با استفاده از علائم و آزمایشاتی به تشخیص یا رد سایر علائم وابسته به آمبولی چربی می پردازند.
از آنجایی که افت اکسیژن خون یکی از علائم آمبولی چربی است می توان با کنترل اکسیژن خون این وضعیت را تشخیص داد.

بعضی از آزمایشات پیشنهادی توسط پزشکان عبارتند از:

اسکن مغز و سر
اسکن قفسه سینه
آزمایش ادرار
آزمایش خون

عوامل تشدید کننده بیماری آمبولی چربی:

سن‌ بالای‌ ۶۰ سال‌
هرگونه‌ آسیب‌ یا بیماری‌ مستلزم‌ استراحت‌ طولانی‌ در بستر
نشستن‌ در یک‌ وضعیت‌ ثابت‌ به‌ مدت‌ طولانی‌ مثلاً در طی‌ مسافرت‌ با هواپیما
جراحی‌ اخیر
نارسایی‌ احتقانی‌ قلب
اختلالات‌ ریتم‌ قلب‌
پلی‌سیتمی‌؛ کم‌ خونی‌ همولیتیک
شکستگی‌ استخوان‌
چاقی‌؛ استعمال‌ دخانیات‌
بارداری‌
مصرف‌ قرص‌های‌ ضد بارداری‌ به‌ خصوص‌ در خانم‌های‌ سیگاری‌(تست کرونا در بابل)

پیشگیری از آمبولی چربی:

برای پیشگیری از وقوع آمبولی چربی و آمبولی لخته ای ، روش های مختلف از جمله روش های داروئی و فیزیکی بکار میرود. مصرف کورتیکواستروئید ها، آسپیرین، هپارین و هپارین با وزن ملکولی سبک از روش های داروئی است. با وجود اینکه هپارین با وزن ملکولی سبک مصرف متداولی در بعضی بیماران دارد، ولی دلایل مبتنی بر شواهد نتوانسته مزیت یکی را بر دیگری اثبات کند.

به روزرسانی :۱۴ فروردین ۱۴۰۱

بازنشر شده از سایت آزمایشگاه صبا

آزمایش و تشخیص نقص‌های مادرزادی جنین در سه ماهه اول بارداری

آزمایش های سه ماهه اول بارداری چیست؟

برای بررسی سلامت مادر و جنین، انجام آزمایشات سه ماهه اول بارداری ضروری است. این آزمایش های بارداری روند بارداری و رشد کودک را به شما نشان می‌دهند.
در اینجا چند مورد از مهم‌ترین آزمایش های دوران بارداری ذکر شده که ممکن است در سه ماهه اول بارداری انجام دهید:

آزمایش خون یکی از آزمایشات سه ماهه اول بارداری

در طی یکی از معاینات اولیه، پزشک یا ماما گروه خون و فاکتور آر اچ ، کم خونی، ایمنی در برابر سرخچه (سرخک آلمانی) و آزمایش هپاتیت B ، سیفلیس، HIV و سایر بیماری‌های مقاربتی را بررسی خواهد کرد.
بسته به پیشینه نژادی، قومی یا خانوادگی، ممکن است آزمایشات بارداری و مشاوره ژنتیکی برای ارزیابی خطرات بیماری‌هایی مانند تی ساکس، فیبروز کیستیک و کم خونی سلول داسی شکل (اگر این موارد در یکی از مراجعه های قبلی انجام نشده باشد) پیشنهاد شود.
آزمایش های دوران بارداری از جمله آزمایش خون برای بررسی بیماری‌هایی مانند توکسوپلاسموز و واریسلا (ویروسی که باعث آبله مرغان می‌شود) نیز ممکن است در صورت نیاز انجام شود. همچنین امکان دارد پزشک میزان hCG، هورمون مترشحه از جفت و یا پروژسترون، هورمون موثر در حفظ حاملگی، را نیز بررسی کند.
​

​

آزمایشات بارداری و مشاوره ژنتیکی برای ارزیابی خطرات بیماری‌هایی مانند تی ساکس، فیبروز کیستیک و کم خونی و … پیشنهاد شود.

آزمایش ادرار یکی از آزمایش های دوران بارداری

همچنین برای جستجوی علائم عفونت کلیه و یا در صورت لزوم تاکید بارداری با اندازه گیری سطح hCG، ممکن است آزمایش ادرار نیز به عنوان یکی از آزمایش های سه ماهه اول بارداری درخواست شود. (به جای آن از آزمایش hCG خون نیز می توان استفاده کرد.)
سپس نمونه ادرار برای بررسی وجود گلوکز (نشانه ای از دیابت) و پروتئین به طور منظم جمع آوری می‌شود که می‌تواند وجود پره اکلامپسی را نیز نشان دهد ؛ یک بیماری ناشی از بارداری که با فشار خون بالا همراه است.

آزمایش ژنتیک یکی از آزمایش های بارداری

در قسمت بعدی برای آزمایشات سه ماهه اول بارداری، آزمایش ژنتیک پیشنهاد می‌شود. ابتدا باید تصمیم بگیرید که آیا آزمایش ژنتیکی می‌خواهید یا خیر.
برخی از افراد معتقدند که این آزمایشات بارداری فقط موجب استرس بی‌مورد شده و ترجیح می‌دهند پس از تولد کودک از سلامت ژنتیکی او مطمئن شوند. برخی از افراد می‌خواهند زودتر دست به کار شوند و تمام آزمایش های دوران بارداری را، با آگاهی از اینکه ۱۰۰ درصد قابل اطمینان نیستند، انجام دهند.
قبل از اقدام با پزشک خود در مورد نکات مثبت و منفی صحبت کنید تا ببینید آیا آزمایش ژنتیک برای شما و بارداری‌تان مناسب است یا خیر.

گزینه‌های مختلف آزمایش ژنتیک

گزینه‌های مختلف آزمایش ژنتیکی وجود دارد که شامل آزمایش خون به تنهایی یا همراه با سونوگرافی است و هیچ خطری برای جنین ندارد. اگر نتیجه این آزمایشات سه ماهه اول بارداری غیرتهاجمی طبیعی نباشد، آزمایشات بارداری بعدی توصیه می‌شود. پس از آن، میتوانید تصمیم بگیرید که آیا میخواهید دیگر آزمایش های دوران بارداری را انجام دهید یا خیر.

آزمایش ژنتیکی دوره اول ترکیبی از آزمایش خون و سونوگرافی برای غربالگری سندرم داون ممکن است در هفته های ۱۱ تا ۱۴ بارداری انجام شود.
نتایج آزمایش خون که hCG و یا PAPP-A (پروتئین پلاسمای A مرتبط با بارداری) را در خون مادر می‌سنجد، با اندازه‌گیری پوست در پشت گردن جنین (به نام شفافیت نوچال) از طریق سونوگرافی انجام می‌شود. این روش ممکن است بخش قابل توجهی از موارد سندرم داون و سایر مشکلات ژنتیکی را تشخیص دهد. با این حال، مانند همه روش‌های غربالگری، در صورت مثبت بودن نتایج از روش تشخیصی تهاجمی‌تری مانند CVS استفاده می‌شود.
​

​

گزینه‌های مختلف آزمایش ژنتیکی وجود دارد که شامل آزمایش خون به تنهایی یا همراه با سونوگرافی است و هیچ خطری برای جنین ندارد.

دلیل انجام آزمایش های سه ماهه اول بارداری :

غربالگری سه ماهه اول برای ارزیابی خطر بارداری جنین با سندرم‌های داون، ادوارد و پاتو انجام می‌شود. سندروم داون که به دلیل وجود یک کروموزوم ۲۱ اضافی بروز می‌کند باعث اختلالات همیشگی در رشد ذهنی، اجتماعی و نیز مشکلات فیزیکی مختلف شده و از سن ۱ سالگی نیز ممکن است کشنده باشد.
در سندرم ادوارد سه کپی از کروموزوم ۱۸ به جنین منتقل می‌شود و مانند سندرم داون با سن بالای مادر ارتباط مستقیم دارد این بیماری بسیار کشنده است و معمولاً باعث مرگ نوزادان قبل از یک سالگی می‌شود.

سندروم پاتو به دلیل تریزومی در کروموزوم ۱۳ اتفاق می‌افتد. این بیماری کروموزومی همراه با ناتوانی ذهنی شدید و آنومالی‌های فیزیکی در بسیاری بخش‌های بدن می‌باشد. به دلیل شدت و تعدد علائم، تنها ۵ تا ۱۰درصد از نوزادان مبتلا بعد از یک سالگی زنده می‌مانند.
از آنجا که غربالگری سه ماهه اول بارداری زودتر از سایر آزمایش‌های قبل از تولد انجام می‌شود، فرد زمان بیشتری برای تصمیم‌گیری درباره تست‌های تشخیصی بیشتر، دوره بارداری، درمان و مدیریت در طول و پس از زایمان را دارد.

سایر آزمایش‌های غربالگری

سایر آزمایش‌های غربالگری را می‌توان دیرتر در سه ماهه دوم و سوم بارداری انجام داد. یک نمونه از این آزمایش‌ها، آزمایش خون چهارگانه است که معمولاً بین هفته ۱۵ تا ۲۰ بارداری انجام می‌شود. آزمایش چهارگانه می‌تواند خطر حمل جنین با سندرم داون و نیز نقص‌های لوله عصبی مانند اسپینا بیفیدا را ارزیابی کند.

نمونه مناسب برای غربالگری سه ماه اول
– خون سیاهرگی (سرم)
– بررسی وضعیت جنین در رحم با سونوگرافی​

​

سندروم داون که به دلیل وجود یک کروموزوم ۲۱ اضافی بروز می‌کند باعث اختلالات همیشگی در رشد ذهنی، اجتماعی و نیز مشکلات فیزیکی مختلف شده و از سن ۱ سالگی نیز ممکن است کشنده باشد.(تست پاپ اسمیر در بابل)

آمادگی برای انجام آزمایش غربالگری

رعایت شرایط خاصی برای گرفتن نمونه خون لازم نیست، اما برای اندازه گیری NT (nuchal translucency) با سونوگرافی باید مثانه مادر باردار پر باشد.
زمان انجام تست غربالگری مرحله اول
زمان انجام این تست از ۱۱ هفته و صفر روز لغایت ۱۳ هفته و ۶ روز میباشد .

تفسیر ازمایش غربالگری سه ماه اول هر کدام علامت چیست؟

تفسیر جواب غربالگری مرحله اول:

پس از این که پاسخ غربالگری مرحله اول را دریافت کردید، باتوجه به نتیجه، در یکی از گروه‌های زیر قرار میگیرید :
۱. خطرناک(اسکرین مثبت/ غربالگری مثبت high risk/)
درصورتی که عدد ریسک شما ۱:۵۰ و بالاتر باشد( به عنوان مثال مخرج کوچکتر شود. مانند ۱:۴۲) در دسته خطرناک هستید و باید آزمایشهای اختصاصی تر برای تشخیص قطعی انجام دهید.
۲. ریسک متوسط+
درصورتی که نتیجه ی غربالگری شما عددی بین ۱:۵۰ و ۱:۲۰۰ باشد، شما در دسته خطر متوسط قرار دارید. برای این دسته، می توانیم صبر کنیم تا ۱۵- ۱۶ هفته تا تست ترکیبی( سکوئنشنال) را انجام دهند.
۳. کم خطر(اسکرین منفی/ غربالگری منفی low risk/)

درصورتی که نتیجه ی نهایی ریسک کم تر از ۱:۲۰۰ را نشان دهد،( به عنوان مثال ۱:۲۵۰۰)، نیازی به کار خاصی نیست. این مادر تنها جهت بررسی نقایص لوله ی عصبی( مغز و نخاع)، در هفته های ۱۵- ۱۶ به ازمایشگاه ارجاع داده میشوند تا میزان آلفافیتوپروتیین محاسبه شود.
در کل اگر ریسک خطر بالا باشد، برای مطمئن شدن بهتر هست تست آمنیوسنتز در هفته های ۱۴ تا ۱۸ حاملگی انجام شود تا اگر واقعا مشکل خاصی داشت برای سقط جنین اقدام شود.(پاپ اسمیر)
شما میتوانید برای حاملگی خویش تصمیم بگیرید؛ ولی در نظر داشته باشید که در صورت تجویز پزشک و موارد اضطراری، حتماً به توصیه پزشک در انجام آزمایشات، عمل کنید.

خطرات انجام آزمایش های سه ماهه اول بارداری:

ازمایش غربالگری سه ماهه اول حاملگی آزمایشی روتین میباشد . انجام غربالگری ها ریسک سقط و یا دیگر مشکلات حاملگی را بهمراه نخواهد داشت.

آیا غربالگری فقط برای زنان بالای ۳۵ سال باید انجام شود؟

خیر! زنان بالای ۳۵ سال دارای افزایش شانس ابتلا جنین شان به سندرم داون و تریزومی ۱۸ می باشند، ولی بچه هایی با چنین اختلالاتی می توانند از مادرانی با هر سنی متولد شوند. در حقیقت، ۷۵% بچه هایی که با سندرم داون متولد می شوند از زنان زیر ۳۵ سال هستند زیرا عمده خانم ها در سن زیر ۳۵ سال باردار می شوند.

اقدامات لازم در صورت بالا بودن ریسک ابتلا در تست‌های غربالگری

نتیجه مثبت آزمایش های غربالگری نشانه افزایش خطر است و لزوما به معنای ابتلای جنین نیست. زنان بارداری که نتایج تست آنان افزایش خطر را نشان می دهند باید برای انجام تست های تشخیصی قطعی از قبیل آمنیوسنتز، نمونه برداری از پرزهای جفتی (CVS) و سونوگرافی های تخصصی ارجاع شوند. از همان ابتدا از آمنیوسنتز برای همه مادران استفاده نمی شود زیرا این روش تا حدودی تهاجمی است و با ریسک سقط جنین همراه است(۱%). البته بیشتر اوقات نتایج روش های تشخیصی مطرح کننده آن است که جنین مبتلا به سندروم های ژنتیکی شایع نمی باشد.
​

​

زمانی تست های غربالگری و نتایج آن ارزشمند است که در مراکز معتبر انجام شود.

مزایای تست های غربالگری:

آزمایش های غربالگری باعث می شوند که مادر دوران بارداری را با خیال آسوده تری طی کند.
پزشک و مادر از سلامت جنین مطمئن تر می شوند.
با انجام این آزمایش ها والدین از نوزادی که قرار است به زودی متولد شود اطلاعات روشن تری دارند و می توانند برای او تصمیم گیری و برنامه ریزی بهتری داشته باشند.

انجام این آزمایش های دقیق، به خصوص در سه ماهه اول ‌بسیار مفید است و اگر با آزمایش های تشخیصی قطعی بروز اختلالات در جنین ثابت شد، مادر می تواند با اجازه پزشکی قانونی به موقع جنین خود را سقط کند.
زمانی تست های غربالگری و نتایج آن ارزشمند است که در مراکز معتبر انجام شود.
سونوگرافی NT باید توسط سونوگرافیست ماهر و دارای گواهینامه های لازم انجام شود و خطا در اندازه گیری می تواند نتایج غربالگری را تحت الشعاع قرار دهد.
آزمایشات غربالگری نیز باید توسط آزمایشگاه های معتبر انجام شود در غیر این صورت فاقد دقت لازم می باشد.(تست کرونا در بابل)

آیا سونوگرافی NT و آزمایشات غربالگری در هر مرکزی قابل انجام است؟

سونوگرافی NT توسط دستگاه با کیفیت لازم و توسط یک متخصص سونوگرافی که دارای گواهینامه NT از مراکز معتبر دنیا مثل FMF انگلستان یا آمریکا باشد باید انجام شود زیرا خطا در اندازه گیری می تواند نتایج به دست آمده را کاملا زیر سوال ببرد. انجام آزمایشات نیز در هر آزمایشگاهی و با هر دستگاهی معتبر نمی باشد. در نرم افزار تحت لیسانسFMF انگلستان تاکید می شود که آزمایشات حتما با دستگاه های معتبر مثل kryptor انجام شده باشد. سپس از همان ابتدا مرکزی را برای انجام تست های غربالگری انتخاب کنید که خیالتان از بابت اعتبار آزمایشات و سونوگرافی راحت باشد.

به روزرسانی : ۲۲ اسفند ۱۴۰۰

بازنشر شده از سایت آزمایشگاه صبا